Wiedza
 /
Szkolnictwo wyższe
Szkolnictwo wyższe

Skreślenie studenta z listy – przesłanki, decyzja i środki ochrony

Art. 108 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce rozróżnia sytuacje, w których uczelnia musi skreślić studenta, od tych, w których jedynie może to zrobić. To rozróżnienie ma znaczenie dla uzasadnienia decyzji, zakresu uznania organu i możliwości jej skutecznego zakwestionowania.

Stan prawny: 5 października 2026 r. · WILIŃSKI LEGAL
Odpowiedź w skrócie:
Dwie kategorie: art. 108 ust. 1 zawiera przesłanki obligatoryjne – m.in. niepodjęcie studiów, rezygnację, niezłożenie w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego oraz dyscyplinarne wydalenie z uczelni. Ustęp 2 zawiera przesłanki fakultatywne, takie jak brak udziału w obowiązkowych zajęciach, brak postępów w nauce, brak zaliczenia semestru lub roku oraz niewniesienie opłat.

„Może skreślić” nie oznacza automatyzmu

W przypadku przesłanek z ust. 2 samo stwierdzenie określonego zdarzenia nie powinno prowadzić do mechanicznego rozstrzygnięcia. Organ musi uwzględnić regulamin studiów, ustalony stan faktyczny i granice uznania administracyjnego. Decyzja powinna pokazywać, dlaczego w tej konkretnej sprawie skreślenie jest właściwą konsekwencją.

Przykładowo „brak postępów w nauce” nie może być hasłem zastępującym ustalenia. Trzeba wskazać, jakie wymagania nie zostały spełnione i na jakiej podstawie. Podobnie przy niewniesieniu opłat konieczne jest ustalenie rzeczywistego zadłużenia, jego wymagalności i reguł obowiązujących w uczelni.

Skreślenie zawsze w drodze decyzji administracyjnej

Art. 108 ust. 3 przesądza formę decyzji administracyjnej. Oznacza to stosowanie wymogów Kodeksu postępowania administracyjnego: zasady legalizmu, wyjaśnienia stanu faktycznego, zapewnienia stronie czynnego udziału oraz sporządzenia uzasadnienia pozwalającego zrozumieć tok rozumowania organu.

W 2026 r. WSA w Poznaniu ponownie podkreślił, że przy skreśleniu z art. 108 przepisy KPA stosuje się wprost, a decyzja musi odpowiadać standardom postępowania dowodowego i uzasadnienia. To ważne, bo w praktyce niektóre uczelnie próbują redukować postępowanie do automatycznego odczytania danych z systemu dziekanatowego.

Kto wydaje decyzję i jak ją zaskarżyć?

Do kompetencji rektora należy zarządzanie uczelnią, a art. 23 ust. 4 ustawy stanowi, że od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uczelni konkretne czynności mogą być wykonywane w ramach upoważnień i struktury organizacyjnej, dlatego przed wniesieniem środka zaskarżenia trzeba sprawdzić podpis, podstawę kompetencyjną i pouczenie.

Po wyczerpaniu właściwego toku administracyjnego decyzja może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Skarga nie służy jednak do ponownego „zdawania egzaminu przed sądem”; sąd bada legalność decyzji, prawidłowość postępowania oraz sposób zastosowania prawa.

Najpierw trzeba ustalić, czy przesłanka jest obligatoryjna czy fakultatywna

Art. 108 PSWiN rozróżnia sytuacje, w których uczelnia ma obowiązek skreślić studenta, od przypadków, w których może to zrobić po ocenie okoliczności. To rozróżnienie wpływa na uzasadnienie decyzji i zakres swobody organu. W sprawie nie należy więc zaczynać od samego hasła „brak postępów” albo „niezaliczenie semestru”, lecz od wskazania konkretnej podstawy ustawowej i odpowiadających jej postanowień regulaminu studiów.

Regulamin studiów konkretyzuje obowiązki, ale nie może zastąpić ustawy

Uczelnia może określać organizację toku studiów, warunki zaliczeń, powtarzania zajęć, urlopów i inne elementy statusu studenta. Regulamin nie powinien jednak tworzyć podstaw skreślenia sprzecznych z ustawą ani zastępować wymaganej decyzji administracyjnej automatycznym wpisem w systemie. Przy sporze trzeba porównać wersję regulaminu obowiązującą w danym roku akademickim z treścią ustawy i indywidualnymi rozstrzygnięciami dotyczącymi studenta.

Akta powinny pokazywać, na czym oparto ustalenia

W przypadku zarzutu braku udziału w zajęciach, braku postępów czy niewykonania obowiązków znaczenie ma dokumentacja: protokoły zaliczeń, wpisy w systemie, korespondencja, decyzje o urlopie, zgody na powtarzanie, informacje o różnicach programowych i wezwania. Uczelnia powinna być w stanie wykazać, z jakich danych wyprowadziła przesłankę skreślenia. Student z kolei powinien wskazać konkretne dokumenty podważające ustalenia, a nie poprzestawać na ogólnym stwierdzeniu, że decyzja jest niesprawiedliwa.

Uzasadnienie decyzji ma znaczenie dla kontroli

Decyzja powinna pozwalać zrozumieć podstawę prawną, ustalony stan faktyczny i tok rozumowania. Szczególnie przy przesłankach pozostawiających uczelni ocenę trzeba wyjaśnić, dlaczego w konkretnych okolicznościach zastosowano skreślenie zamiast innych rozwiązań dopuszczonych regulaminem. Lakoniczne odwołanie do numeru przepisu utrudnia studentowi skuteczne zakwestionowanie rozstrzygnięcia i zwiększa ryzyko uchylenia w kontroli administracyjnej.

Wznowienie po skreśleniu to odrębna procedura

Uprawomocnienie się skreślenia nie przesądza automatycznie, że student musi zawsze rozpoczynać studia od pierwszego semestru. Możliwość wznowienia, uznania zaliczeń i uzupełnienia różnic programowych zależy od regulaminu oraz aktualnego programu studiów. Trzeba jednak oddzielić ocenę prawidłowości samej decyzji o skreśleniu od późniejszego wniosku o wznowienie – są to dwa różne zagadnienia prawne i organizacyjne.

Przeczytaj również

Warto przeczytać także

Najważniejsze punkty kontroli
  1. czy wskazano właściwy punkt art. 108 i konkretny stan faktyczny;
  2. czy przesłanka ma charakter obligatoryjny czy fakultatywny;
  3. czy zastosowano aktualny regulamin studiów i właściwe postanowienia programu;
  4. czy student otrzymał możliwość wypowiedzenia się co do materiału i okoliczności;
  5. czy organ odniósł się do podań o wpis warunkowy, powtarzanie semestru, przedłużenie terminu albo innych rozwiązań przewidzianych w regulaminie;
  6. czy uzasadnienie faktycznie wyjaśnia decyzję, a nie tylko cytuje przepis;
  7. czy pouczenie wskazuje prawidłowy środek i termin.
Najczęstszy błąd:
 Pułapka: mylenie rozstrzygnięcia dotyczącego toku studiów – np. braku zaliczenia pojedynczego przedmiotu – z samą decyzją o skreśleniu. Nie każde niekorzystne rozstrzygnięcie dziekanatu jest decyzją administracyjną, ale pozbawienie statusu studenta na podstawie art. 108 nią jest.
Przykład:
student nie uzyskał zaliczenia semestru w terminie. Jest to przesłanka fakultatywna z art. 108 ust. 2 pkt 3. Uczelnia powinna sprawdzić własny regulamin i rozważyć sytuację procesową studenta; nie należy utożsamiać tej przesłanki z obligatoryjnym skreśleniem.
Podstawa prawna:
 art. 23 ust. 4 oraz art. 108 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: ELI. Orzecznictwo: WSA w Poznaniu, wyrok z 12 sierpnia 2026 r., II SA/Po 221/26 – CBOSA.
 –
ELI

Udostępnij tę analizę

Jeśli materiał może pomóc innym zrozumieć problem prawny, przekaż odnośnik dalej.