Warunkowy wpis, powtarzanie przedmiotu i semestru – co może określać regulamin studiów?
W praktyce uczelni często miesza się trzy różne instytucje: warunkowy wpis na kolejny semestr, powtarzanie określonych zajęć oraz powtarzanie całego semestru lub roku. Ustawa gwarantuje studentowi prawo do powtarzania określonych zajęć z powodu niezadowalających wyników w nauce na zasadach określonych w regulaminie studiów. Nie oznacza to jednak ustawowego prawa do dowolnego „warunku” ani do wielokrotnego powtarzania semestru.
Powtarzanie zajęć to ustawowe prawo, ale wykonywane według regulaminu
Art. 85 ust. 1 pkt 7 PSWiN nie mówi, że student ma automatycznie powtarzać cały semestr. Mówi o prawie do powtarzania określonych zajęć z powodu niezadowalających wyników w nauce. Szczegółowe zasady – terminy, limity, sposób zaliczenia, kolizje planu czy wymogi następstwa przedmiotów – może określać regulamin studiów.
Uczelnia nie powinna jednak tworzyć regulaminu w sposób, który w praktyce czyni ustawowe prawo iluzorycznym albo pozostawia rozstrzygnięcie całkowicie poza kontrolowalnymi kryteriami.
Warunkowy wpis nie jest tym samym co powtarzanie przedmiotu
Warunkowy wpis oznacza zwykle dopuszczenie studenta do kontynuowania studiów na kolejnym etapie mimo braku pełnego zaliczenia wcześniejszego okresu, z obowiązkiem uzupełnienia zaległości. Ustawa nie tworzy jednolitego modelu warunku dla wszystkich uczelni. To regulamin określa, czy taka możliwość istnieje, ilu punktów ECTS lub ilu przedmiotów może dotyczyć i jakie są konsekwencje niewykonania warunku.
Powtarzanie zajęć dotyczy natomiast ponownej realizacji konkretnego elementu programu. Student może więc jednocześnie uzyskać wpis na kolejny semestr i powtarzać jeden przedmiot – jeżeli regulamin na to pozwala – bez konieczności powtarzania całego semestru.
Powtarzanie całego semestru lub roku
Powtarzanie całego okresu studiów ma większy ciężar organizacyjny i finansowy niż powtarzanie pojedynczych zajęć. Jeżeli uczelnia przewiduje taką instytucję, jej przesłanki powinny wynikać z regulaminu i być stosowane w sposób równy. Nie można zastępować regulaminu uznaniową praktyką dziekanatu, która w podobnych sytuacjach prowadzi do różnych rezultatów bez obiektywnego uzasadnienia.
Opłaty za powtarzanie zajęć
W uczelni publicznej art. 79 ust. 1 pkt 2 pozwala pobierać opłaty za powtarzanie określonych zajęć na studiach stacjonarnych z powodu niezadowalających wyników w nauce. Art. 80 nakłada ograniczenia dotyczące wysokości i sposobu ustalania opłat. To oznacza, że uczelnia nie powinna tworzyć opłaty dowolnej, oderwanej od ustawowego katalogu i własnych zasad ogłoszonych studentom.
W uczelniach niepublicznych reżim opłat i relacja umowna wymagają dodatkowej analizy statutu, regulaminu, umowy i przepisów konsumenckich.
Kiedy zaległość może prowadzić do skreślenia?
Art. 108 PSWiN przewiduje zarówno obligatoryjne, jak i fakultatywne podstawy skreślenia. Brak zaliczenia semestru lub roku jest przesłanką fakultatywną, a nie automatycznym nakazem skreślenia. Organ musi uwzględnić regulamin studiów, ustalony stan faktyczny i dostępne rozwiązania regulaminowe, takie jak powtarzanie zajęć lub inny tryb kontynuacji.
- jaka wersja regulaminu obowiązuje danego studenta;
- czy zaległość dotyczy jednego przedmiotu, grupy zajęć czy całego programu semestru;
- czy regulamin przewiduje wpis warunkowy i jakie są jego limity;
- czy istnieje ustawowe prawo do powtarzania danych zajęć i jak jest realizowane;
- czy decyzja dziekana lub rektora ma podstawę kompetencyjną;
- czy opłata za powtarzanie odpowiada obowiązującym zasadom;
- czy przed skreśleniem rozważono rozwiązania przewidziane w regulaminie.