Skreślenie studenta z listy – przesłanki, decyzja i środki ochrony
Art. 108 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce rozróżnia sytuacje, w których uczelnia musi skreślić studenta, od tych, w których jedynie może to zrobić. To rozróżnienie ma znaczenie dla uzasadnienia decyzji, zakresu uznania organu i możliwości jej skutecznego zakwestionowania.
„Może skreślić” nie oznacza automatyzmu
W przypadku przesłanek z ust. 2 samo stwierdzenie określonego zdarzenia nie powinno prowadzić do mechanicznego rozstrzygnięcia. Organ musi uwzględnić regulamin studiów, ustalony stan faktyczny i granice uznania administracyjnego. Decyzja powinna pokazywać, dlaczego w tej konkretnej sprawie skreślenie jest właściwą konsekwencją.
Przykładowo „brak postępów w nauce” nie może być hasłem zastępującym ustalenia. Trzeba wskazać, jakie wymagania nie zostały spełnione i na jakiej podstawie. Podobnie przy niewniesieniu opłat konieczne jest ustalenie rzeczywistego zadłużenia, jego wymagalności i reguł obowiązujących w uczelni.
Skreślenie zawsze w drodze decyzji administracyjnej
Art. 108 ust. 3 przesądza formę decyzji administracyjnej. Oznacza to stosowanie wymogów Kodeksu postępowania administracyjnego: zasady legalizmu, wyjaśnienia stanu faktycznego, zapewnienia stronie czynnego udziału oraz sporządzenia uzasadnienia pozwalającego zrozumieć tok rozumowania organu.
W 2026 r. WSA w Poznaniu ponownie podkreślił, że przy skreśleniu z art. 108 przepisy KPA stosuje się wprost, a decyzja musi odpowiadać standardom postępowania dowodowego i uzasadnienia. To ważne, bo w praktyce niektóre uczelnie próbują redukować postępowanie do automatycznego odczytania danych z systemu dziekanatowego.
Kto wydaje decyzję i jak ją zaskarżyć?
Do kompetencji rektora należy zarządzanie uczelnią, a art. 23 ust. 4 ustawy stanowi, że od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uczelni konkretne czynności mogą być wykonywane w ramach upoważnień i struktury organizacyjnej, dlatego przed wniesieniem środka zaskarżenia trzeba sprawdzić podpis, podstawę kompetencyjną i pouczenie.
Po wyczerpaniu właściwego toku administracyjnego decyzja może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Skarga nie służy jednak do ponownego „zdawania egzaminu przed sądem”; sąd bada legalność decyzji, prawidłowość postępowania oraz sposób zastosowania prawa.
- czy wskazano właściwy punkt art. 108 i konkretny stan faktyczny;
- czy przesłanka ma charakter obligatoryjny czy fakultatywny;
- czy zastosowano aktualny regulamin studiów i właściwe postanowienia programu;
- czy student otrzymał możliwość wypowiedzenia się co do materiału i okoliczności;
- czy organ odniósł się do podań o wpis warunkowy, powtarzanie semestru, przedłużenie terminu albo innych rozwiązań przewidzianych w regulaminie;
- czy uzasadnienie faktycznie wyjaśnia decyzję, a nie tylko cytuje przepis;
- czy pouczenie wskazuje prawidłowy środek i termin.