Wiedza / Postępowanie karne
Dowód z opinii biegłego

Opinia biegłego w sprawie karnej – kiedy trzeba żądać opinii uzupełniającej albo nowego biegłego?

Opinia biegłego nie jest „wyrokiem nauki”, którego sąd i strony nie mogą kwestionować. Kodeks postępowania karnego wymaga, aby była pełna, jasna, wewnętrznie spójna i pozwalała zrozumieć tok rozumowania specjalisty. Gdy tych warunków brakuje, art. 201 k.p.k. daje podstawę do ponownego wezwania biegłego albo powołania innych biegłych.

Stan prawny: 6 października 2026 r. · WILIŃSKI LEGAL
Najważniejsze: art. 193 k.p.k. przewiduje opinię biegłego, gdy ustalenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia wymaga wiadomości specjalnych. Jeżeli opinia jest niepełna, niejasna albo sprzeczna wewnętrznie lub z inną opinią, art. 201 pozwala ponownie wezwać tych samych biegłych lub powołać innych. Sama niekorzystna treść opinii nie jest jednak podstawą do „zamawiania” kolejnych opinii aż do uzyskania pożądanego wyniku.

Biegły odpowiada na pytania specjalistyczne, sąd ocenia winę

Biegły ma dostarczyć wiadomości specjalnych – medycznych, psychiatrycznych, informatycznych, finansowych, genetycznych, technicznych czy innych. Nie powinien zastępować organu procesowego w subsumpcji prawnej. Pytanie „czy oskarżony dopuścił się oszustwa?” jest pytaniem prawnym, nie eksperckim. Pytanie o autentyczność podpisu, mechanizm obrażeń, działanie systemu informatycznego czy wartość ekonomiczną jest typowym polem opinii.

Niepełność opinii

Opinia jest problematyczna, gdy nie odpowiada na wszystkie istotne pytania, pomija ważną część materiału, nie wyjaśnia przyjętej metodologii albo nie odnosi się do danych mogących zmienić wnioski. Niepełność nie musi oznaczać, że dokument jest krótki. Obszerna opinia może nadal omijać sedno sprawy.

Wniosek o uzupełnienie powinien precyzyjnie wskazywać brak: konkretne pytanie, niewykorzystany materiał lub etap rozumowania, którego nie da się odtworzyć.

Niejasność opinii

Niejasna opinia to taka, której wniosków nie można zrozumieć lub logicznie połączyć z przeprowadzonym badaniem. Szczególnego znaczenia nabiera to przy opiniach opartych na modelach statystycznych, oprogramowaniu albo specjalistycznych skalach. Sąd i strony muszą rozumieć, co oznacza rezultat i jakie ma ograniczenia.

Biegły nie musi upraszczać nauki do poziomu potocznego, ale powinien przedstawić założenia, metodę, materiał wejściowy i drogę do wniosku w sposób pozwalający na jego kontrolę.

Sprzeczność i różnica stanowisk

Art. 201 obejmuje sprzeczność w samej opinii oraz sprzeczność między różnymi opiniami. Nie każda różnica ekspercka oznacza jednak błąd. W niektórych dyscyplinach dopuszczalne są różne metodologie. Wtedy kluczowe jest ustalenie, skąd wynika rozbieżność i która metoda ma lepsze podstawy naukowe w konkretnych warunkach.

Kiedy nie wystarczy przesłuchanie tego samego biegłego?

Jeżeli problem polega jedynie na niedoprecyzowaniu sformułowania, często wystarczy opinia uzupełniająca albo przesłuchanie. Gdy jednak zarzut dotyczy fundamentalnego błędu metodologicznego, braku kompetencji w konkretnej specjalności, niewłaściwego materiału badawczego lub konfliktu interesów, powołanie innego biegłego może być bardziej adekwatne.

Jak przygotować wartościowy wniosek dotyczący opinii?
  1. zacytuj konkretny fragment opinii, który budzi zastrzeżenia;
  2. wskaż, czy problem dotyczy niepełności, niejasności, sprzeczności czy metodologii;
  3. pokaż, jaki materiał został pominięty albo błędnie przyjęty;
  4. sformułuj konkretne pytania do opinii uzupełniającej;
  5. jeżeli kwestionujesz metodę, wskaż standard, literaturę lub podstawę naukową alternatywnego podejścia;
  6. oddziel polemikę z wiedzą specjalną od sporu o ocenę dowodów, która należy do sądu;
  7. wyjaśnij, dlaczego wada ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Opinia prywatna – jaką może pełnić rolę?

Ekspertyza przygotowana na zlecenie strony nie staje się automatycznie opinią biegłego sądowego w rozumieniu art. 193. Może jednak pomóc zidentyfikować błędy, sformułować pytania, wskazać alternatywną metodologię i uzasadnić wniosek o uzupełnienie lub nową opinię. Jej wartość praktyczna często polega na umożliwieniu stronie merytorycznej kontroli specjalistycznego dowodu.

Najczęstszy błąd: wniosek brzmi „nie zgadzamy się z opinią i wnosimy o nowego biegłego”. To za mało. Trzeba wykazać konkretną wadę odpowiadającą kryteriom ustawowym albo inne okoliczności podważające przydatność opinii.
Przykład: biegły informatyczny stwierdza, że plik został utworzony przez oskarżonego, ale opinia nie wskazuje, czy ustalenie wynika z treści pliku, metadanych, konta systemowego, adresu IP czy innego artefaktu. Bez wyjaśnienia tego łańcucha wnioskowanie może być niekontrolowalne i wymagać uzupełnienia.
Podstawa prawna: art. 193–201 k.p.k., w szczególności art. 193 i 201 – ELI, tekst jednolity 2026.