Doręczenie pozwu kontrahentowi w innym państwie UE – gdzie najczęściej powstaje problem?
W sporze transgranicznym skuteczne doręczenie dokumentów za granicę wpływa na realny bieg postępowania, możliwość obrony pozwanego i ocenę późniejszych czynności procesowych. W UE podstawowym instrumentem jest rozporządzenie 2020/1784.
Najpierw zakres zastosowania
Art. 1 obejmuje sprawy cywilne i handlowe, a nie m.in. sprawy skarbowe, celne i administracyjne. Jeżeli adres osoby, której dokument ma być doręczony, nie jest znany, zwykły tryb doręczenia nie może zastąpić uprzedniego ustalenia adresu; rozporządzenie przewiduje mechanizm pomocy w jego ustalaniu.
Język dokumentu ma znaczenie
Art. 12 przyznaje adresatowi prawo odmowy przyjęcia dokumentu, jeżeli nie został on sporządzony albo przetłumaczony na język, który adresat rozumie, lub odpowiedni język urzędowy państwa wezwanego. Odmowa może nastąpić przy doręczeniu albo w terminie dwóch tygodni, a sytuacja może zostać naprawiona przez doręczenie dokumentu z właściwym tłumaczeniem.
- Ustal pełny i aktualny adres pozwanego.
- Sprawdź cywilny lub handlowy charakter sprawy.
- Ustal właściwe jednostki i formularze.
- Przeanalizuj język dokumentu i język rozumiany przez adresata.
- Zadbaj o kompletność tłumaczeń, jeżeli są potrzebne.
- Zachowaj potwierdzenia przekazania, odbioru i doręczenia.
- Oddziel kwestię doręczenia od jurysdykcji i prawa właściwego.
Mapa procesowa przed pozwem
Przy większych sporach warto przed wniesieniem pozwu ustalić jednocześnie jurysdykcję, prawo właściwe, sposób doręczenia, język dokumentów, możliwość zabezpieczenia i potencjalne miejsce egzekucji.